Voor mijn honoursprogramma schreef ik voor het vak Humaniteit: van Genetica tot Robotica een paper over een alledaags voorwerp en de relatie daarvan tot het mens-zijn. In dit paper koos ik de stropdas als casus en onderzocht ik hoe dit object is verweven met de menselijke wereld. 

Nederland. Een klein land, maar groots van geest. Een land waar de horizon laag hangt, maar waar de ambities altijd hoog reiken. Wij staan in de top van de ranglijsten: de World Happiness Index, de Global Innovation Ranking, de Rule of Law Index, de ranglijsten voor onderwijs, infrastructuur, concurrentiekracht. Wij, Nederlanders, wonen in één van de best functionerende landen ter wereld. En toch… klagen wij. En wanneer ik vrienden uit andere landen vertel dat ik soms mijn zorgen heb over dit landje aan de Noordzee, kijken ze mij aan alsof ik gek geworden ben. Maar ik kan je verzekeren ons democratische systeem staat onder druk.

Het was een geweldige ervaring om opnieuw deel uit te maken van de internationale delegatie van ECR tijdens het bezoek aan Atreju in Rome. Een mooie jaarafsluiting gevuld met waardevolle momenten: van borrels, dinner en cocktailavonden tot het bal, en van inspirerende speeches tot boeiende paneldiscussies. Fantastisch om veel bekende gezichten weer te zien en nieuwe mensen en organisaties te leren kennen.

Tijdens de besluitvorming van maandag 8 december stelde ik de volgende vraag over de bezetting aan de Drift: Demonstreren is een belangrijk recht, maar zelfs nu de oorlog ten einde is in Gaza, 3300 km verderop, de UU met ze in gesprek wilt en haar oren al heeft laten hangen voor veel van de eisen, zien de relschoppers toch weer een reden om een gebouw te bezetten, met alle agressie die daarbij komt kijken. Ik zal eens kort een lijstje opnoemen:

Binnen het ISO worden adviezen opgesteld voor de minister van OCW. Ik was het oneens met een advies over duurzaamheid en heb daarom een verzoek ingediend om dit paper te verwerpen. In de vorm van een motie heb ik mijn beweegredenen uiteengezet. 

Op 14 en 15 november was ik aanwezig bij de conferentie van de European Conservative Students in Gent. Studentenpartijen en -organisaties uit heel Europa namen deel aan deze bijeenkomst. Samen met onze goede vrienden van Liberi Erasmi vormden wij de Nederlandse delegatie.

Deze opinie werd gepubliceerd in EW Magazine (vroeger: De Elsevier). Voorzitter van koepelorganisatie Universiteiten van Nederland Caspar van den Berg beweerde onlangs in De Telegraaf dat universiteiten geen bolwerken van linkse ideeën zijn. Maar daarvoor levert hij geen bewijs. Het tegendeel is eerder waar, volgens studenten Nawin Ramcharan (Erasmus Universiteit Rotterdam) en Lloyd Leonard Opdam (Universiteit Utrecht) in dit ingezonden opiniestuk.

Aan de Universiteit Utrecht werd een verkiezingsdebat georganiseerd waarbij Thierry Baudet van Forum voor Democratie was uitgenodigd. Echter, de "tolerante" linkse studenten stonden hier niet op te wachten. Zij wilden absoluut niet dat Baudet zou komen en organiseerden daarom een demonstratie. Bij PowNews gaf ik commentaar op deze situatie, waarbij ik het belang van een open debat benadrukte en mijn zorgen over dit soort acties uitte. Het was bizar om te zien dat voor een debat aan de universiteit drie politiebusjes en tientallen persoonsbeveiligers nodig waren. Gelukkig lieten de UU, de faculteit REBO en de studieverenigingen het debat gewoon doorgaan. 

Hoewel de Universiteit Utrecht haar banden met Israël heeft verbroken en luistert naar de agressieve pro-Gaza/Hamas-demonstranten, blijven sommige studenten gebouwen bezetten en andere studenten intimideren. Bij PowNews legde ik uit dat zij zich tijdens deze tentamenperiode beter op hun studie kunnen richten in plaats van zich met dit soort doelloze acties bezig te houden. Dergelijk gedrag gaat ten koste van de fysieke vrijheid van medestudenten en uiteindelijk ook van de belastingcenten. 

Voor het nieuwsplatform NieuwRechts sprak ik over de moord op Charlie Kirk, de grenzen van de vrijheid van meningsuiting en de staat van de academische vrijheid. Samen met kandidaat-Tweede Kamerlid Nawin Ramcharan reageerde we op de schokkende reacties van mensen op de moord en zochten we naar oplossingen voor de problemen aan de universiteiten van Nederland. 

Op 10 september is in Utah de Amerikaanse opinieleider Charlie Kirk omgebracht door een student. Hoewel dit ver weg lijkt, raakt het ook ons. Kirk was namelijk een belangrijk gezicht van de conservatieve jongerenbeweging, ook in Nederland. Hij stond niet alleen voor een conservatieve visie, maar ook voor fundamentele waarden als academische vrijheid, open debat en het vrije woord. Ik ben geschokt door alle euforische reacties op de moord, waardoor ik de volgende brief naar het CvB heb verstuurd. 

Sinds de gebeurtenissen van 7 oktober hebben zich aan diverse universiteiten in Nederland, waaronder de Universiteit Utrecht, talrijke demonstraties voorgedaan. Waar dit aanvankelijk beperkt bleef tot enkele vlaggen en uitingen van steun aan de Palestijnse zaak, is er gaandeweg sprake van een verharding in toon en vorm. Daarbij worden steeds vaker leuzen en symbolen zichtbaar die door velen als antisemitisch worden ervaren. Aanvankelijk was er waardering voor de manier waarop de Universiteit Utrecht de balans leek te zoeken tussen het waarborgen van vrijheid van meningsuiting en het beschermen van de veiligheid van alle studenten. De huidige situatie wekt echter de indruk dat de universiteit onder druk van radicaal activisme concessies doet die ingrijpende gevolgen hebben voor de academische gemeenschap. Zo zijn er samenwerkingsverbanden met Israëlische universiteiten beëindigd, voelen Joodse en/of Israëlische studenten zich onveilig en ongewenst, en wordt het studentenleven verstoord door bezettingen en intimiderende vormen van protest. Tot slot blijkt uit het artikel van het AD (zie link) en vele signalen, dat de huidige gespreksvormen en ondersteuningsmogelijkheden voor Joodse studenten onvoldoende toereikend zijn om een veilige studieomgeving te waarborgen. Daarom heb ik deze brief verstuurd.